API

Mar 172019
 

Kilka lat temu byłem przekonany, iż społeczna kontrola władzy samorządowej powinna przynieść wymierne korzyści naszej lokalnej społeczności, iż swobodny dostęp do informacji publicznej, przełoży się na większą świadomość mieszkańców, a co za tym idzie na lepsze działanie samorządu. Po latach batalii sądowych, dostęp do informacji publicznej stał się czymś oczywistym (przynajmniej dla samorządowców). Udzielenie informacji jest bezproblemowe i uzyskuje się ją w ustawowym terminie do 14 dni. Wydawać by się mogło, że jeśli wszystko jest jawne i transparentne to dzięki temu kontrolujemy poczynania władzy. Nic bardziej mylnego. Lokalny samorząd wytworzył swój „świat”, swoistego rodzaju ekosystem oparty na poklepywaniu się po pleckach i mówieniu tylko o sukcesach. Nawet błędna decyzja, głupia i szkodliwa w ustach nowo-mowy urzędniczej przekuwana jest w sukces. Informacja publiczna? Nie robi już na nikim wrażenia. O wiele korzystniej jej udzielić i nie mieć problemów w sądach przegrywając procesy opisywane jako porażki. Pies z kulawą nogą nie zainteresuje się zakupem przez Burmistrza taniego garnituru za publiczne pieniądze w sytuacji, kiedy głowę mieszkańców zajmują przekręty za grube miliony osób na warszawskim  „świeczniku”.

W tym wszystkim, nie należy zapominać o roli mediów lokalnych w przekazywaniu informacji o działaniach władzy lokalnej. To „czwarta” władza, której zadaniem jest bliski kontakt z mieszkańcami, chronienie ich interesów, a co najważniejsze patrzenie władzy „na ręce”, informowanie o jej działaniach. To zadanie niełatwe, biorąc pod uwagę lokalną rzeczywistość. O wiele łatwiej i wygodniej „prostytuować” się dziennikarsko na rzecz samorządu, otrzymując w zmian zlecenia, czyli inaczej ujmując – kasę. Pieniądze w zamian za przedstawianie władzy w pozytywnym świetle – wydawać by się mogło, że to relikt słusznie minionej epoki, a jednak ten stan trwa w najlepsze. Kosztem zaufania co do wiarygodności przedstawianych treści, poziomu dziennikarstwa, lokalne media tworzą symbiozę z włodarzami miasta tudzież powiatu, stając się w istocie nadzwyczaj niewiarygodną tubą propagandową. W zamian jest spokój i pozyskanie publicznej kasy.

Zupełnie inaczej wygląda sytuacja wydawnictwa bezkompromisowego, piszącego uczciwie i nazywającego rzeczy po imieniu. Takiego, które nie boi się poruszać najbardziej drażliwych i niewygodnych dla władzy lokalnej tematów. Osoba prowadząca taki tytuł musi liczyć tylko na siebie. Jest zastraszana, nasyła się na nią wszelakie służby, poczynając od policji, a na nadzorze budowlanym kończąc. Co chwilę wytacza się takiej osobie sprawy sądowe, jest zasypywana aktami oskarżenia. Osoba taka, musi więc płacić ogromne myto w zamian za uczciwość wobec czytelników, musi wytrzymywać psychicznie liczne przesłuchania na policji (w tym np. w niedzielę o 18.00), swój czas poświęcać na jeżdżenie do sądów i liczenie się ze skazującym wyrokiem za wolność słowa.

Czy wobec powyższego, ma sens istnienie mediów niezależnych?
Wierzę, że ma. Warto walczyć i żyć zgodnie ze swoimi przekonaniami i sumieniem. Warto być wiarygodnym i uczciwym wobec czytelników choćby miałoby to być udowadnianie na sądowej sali.
 

Jedna z ostatnich spraw sądowych rozstrzygnięta 11 lutego przed Sądem Okręgowym w Olsztynie. Redakcję NaszLidzbark pozwał do sądu Starostwa Jan Harhaj. Chodzi o artykuł „Termy Warmińskie stan faktyczny na dzień 10.09.2018 r.”. Starosta zażądał sprostowania artykułu, twierdząc iż pkt. 18 nie jest zgodny z prawdą i Starostwo nie dofinansowało Term Warmińskich na kwotę  162 601,62 zł. Wykaz publikowany na stronie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jasno wskazuje na udzielenie pomocy publicznej termom przez Starostę. Dodajmy, iż w 2018r. suma pomocy publicznej na rzecz spółki Termy Warmińskie, udzielone przez samorząd wynosi ok. 1 mln zł. Sąd Okręgowy w Olsztynie po rozpoznaniu sprawy z powództwa Starosty, sprawę oddala, to znaczy, że Redakcja NL ją wygrała. W kolejce czeka jeszcze kilka spraw karnych, głównie z art. 212 kk, czyli głoszenie wolności słowa zagrożone jest rokiem pozbawienia wolności.

 

 

 Posted by at 10:16 pm
Mar 102019
 

Przełom roku to czas zmian na kilku ważnych stanowiskach w lidzbarskim samorządzie. Na emeryturę odeszła pani Maria Grzegorzewska – Sekretarz Miasta, nieco później ze stanowiskiem pożegnał się Prezes PWiK pan Bartosz Buczyński, zastąpiony byłym zastępcą Burmistrza panem Sebastianem Kuźniewskim. Powiew świeżości w Urzędzie Miasta zapewni nowy zastępca Burmistrza pani Marzena Newelska.  Na ostatniej Sesji rady Miasta, Burmistrz przedstawił panią Newelską w samych superlatywach. Podkreślał jej wszechstronne wykształcenie (w skrócie): ekonomiczne, geodezyjne, liczne studia podyplomowe, zdany egzamin doradcy podatkowego, może pełnić funkcje w radach nadzorczych z racji wykształcenia, magister. Posiada 11 letnie doświadczenie w administracji publicznej. Dotychczas pracowała jako Inspektor Kontroli Skarbowej w Olsztynie – powiedział Burmistrz.

Przyzwyczailiśmy się już do tego, że radni nie są w stanie zadawać merytorycznych pytań. W tej sytuacji bardzo potrzebnym pytaniem byłoby: dlaczego pani Newelska porzuca pracę jako inspektor kontroli skarbowej na rzecz zastępcy Burmistrza w prowincjonalnym miasteczku? Czy nie sprawdziła się jako inspektor, czy może tutaj będzie więcej zarabiała, a może inne czynniki decydują o fakcie zatrudnienia w naszym urzędzie? To istotne kwestie wobec zatrudnienia osoby wcześniej nieznanej, mającej być opłacaną z kieszeni mieszkańców miasta, odgrywającej ważne funkcje decyzyjne wobec Lidzbarczan.

Z końcem roku 2018, w związku z odejściem na emeryturę pani Marii Grzegorzewskiej – Sekretarza Miasta, Burmistrz Wiśniowski rozwiązał z nią umowę o pracę za porozumieniem stron. Jednocześnie 20 grudnia 2018 r., na cztery dni przed świętami Bożego Narodzenia, Burmistrz Wiśniowski ogłasza konkurs na stanowisko Sekretarza Miasta.

Warto zapoznać się niezbędnym wymaganiom oraz wymaganiom dodatkowym do pełnienia funkcji Sekretarza Miasta ogłoszonym przez Burmistrza, szczególnie dotyczącym wykształcenia oraz doświadczenia. Są to tzw. wymagania twarde, wynikające z zapisów prawa czyli: posiadanie wyższego wykształcenia oraz odpowiedni staż pracy w tym na stanowisku kierowniczym. O pozostałych warunkach niezbędnych i dodatkowych decyduje Burmistrz.

Warunki niezbędne do pełnienia funkcji Sekretarza Miasta w Lidzbarku Warmińskim:

– wykształcenie wyższe,
– udokumentowany, co najmniej 6 letni  staż pracy  w tym co najmniej 4 letni  staż pracy na -kierowniczym stanowisku urzędniczym w jednostkach, o których mowa w art. 2 ustawy o pracownikach samorządowych, lub innych jednostkach sektora finansów publicznych,
– pełna zdolność do czynności prawnych oraz korzystanie z pełni praw publicznych,
– niekaralność za przestępstwa  popełnione umyślnie,
– nieposzlakowana opinia,
– jest obywatelem polskim,

Warunki dodatkowe:

– samodzielność, wysoka kultura osobista,  kreatywność, komunikatywność
– umiejętność sprawnej organizacji pracy
– umiejętności analityczne i umiejętność pracy w zespole
– wiedza w zakresie przepisów prawa, a w szczególności ustroju administracji publicznej, ustawy o samorządzie gminnym, kodeksu postępowania administracyjnego i innych ustaw związanych z funkcjonowaniem urzędu

W zasadzie tylko drugi z warunków niezbędnych wydaje się problematyczny dla potencjalnych kandydatów. Wszystkie inne powinien spełniać każdy z urzędników. Jak to wygląda w innych gminach, gdzie także są ogłaszane konkursy? Prócz wymagań wynikających z ustawy, większość Wójtów i Burmistrzów dodaje w warunkach niezbędnych i dodatkowych do pełnienia tej odpowiedzialnej funkcji m.in. tak oczywiste sprawy jak:

– wykształcenie wyższe w kierunkach: administracja, prawo, zarządzanie lub ekonomia
– umiejętność biegłej obsługi komputera
– posiadanie prawa jazdy kat. B oraz do dyspozycji samochód

Już 3 stycznia 2019 r. Burmistrz Wiśniowski ogłasza wynik konkursu.

„Burmistrz Lidzbarka Warmińskiego informuje, że w wyniku otwartego i konkurencyjnego naboru na wolne stanowisko Sekretarza w Urzędzie Miejskim w Lidzbarku Warmińskim do zatrudnienia wybrana została Pani Maria Grzegorzewska zam. Lidzbark Warmiński.

Uzasadnienie wyboru:

Pani Maria Grzegorzewska posiada kwalifikacje do wykonywania zadań zgodnie z warunkami ogłoszenia. Zaprezentowana wiedza oraz wynik uzyskany w procesie rekrutacji zdaniem Komisji gwarantują prawidłowe wykonywanie pracy.”

Praca Sekretarza Miasta, jak na warunki lidzbarskie jest bardzo dobrze płatna. Pani Grzegorzewska w 2018 r. zarobiła 68 384 zł płacy zasadniczej, 15 810 zł dodatku funkcyjnego, 14 148 zł dodatku stażowego oraz otrzymała 45 623 zł (nagrody, „13-tki”, nagroda jubileuszowa). Prócz tego niewielkie kwoty za dni choroby oraz umowy cywilno-prawne. W sumie wszystkiego razem wyszło za 2018 r. 148 956 zł. Już 2 stycznia 2019 r. wypłacono pani Grzegorzewskiej odprawę emerytalną w wysokości 51.024 zł brutto.

Pani Maria Grzegorzewska wygrała ten otwarty i konkurencyjny nabór już jako emerytka. Jej wypłata nie ulegnie zmianie, bowiem otrzymuje te samo wynagrodzenie jak swoja „poprzedniczka”.

Dyplom ukończenia zaocznych studiów

Warunkiem niezbędnym aby wziąć udział w naborze, było m.in. posiadanie wyższego wykształcenia. Pani Grzegorzewska takowe oczywiście posiada. Ukończyła w 1982 r. zaocznie Akademię Rolniczo – Techniczną w Olsztynie na wydziale rolniczym z wynikiem dostatecznym uzyskując tytuł inżyniera rolnika. Pozostałe punkty naboru także spełnia w zakresie obywatelstwa,  nieposzlakowanej opinii, niekaralności itd.

W ocenie redakcji pani Grzegorzewska jest najlepiej zarabiającym inżynierem rolnictwa w regionie oraz bodaj jedynym nieumiejącym posługiwać się komputerem. Czy konkursy na stanowiska w samorządach to fikcja? Oceńcie sami. 

 Posted by at 2:47 pm
Mar 032019
 

Sesja Rady Miasta z 27 lutego 2019 r.

Sensacyjna decyzja Burmistrza Wiśniowskiego – w gminie miejskiej Lidzbark Warmiński nie będzie podwyżki za odbiór odpadów komunalnych. Stawka opłaty za odbiór odpadów segregowanych 12 zł i 20 zł za niesegregowane pozostaje niezmieniona.

Gmina Lidzbark Warmiński jak i pozostałe 36 gmin regionu, przekazuje odpady zmieszane do ZGOK Olsztyn. Dotychczas płaciliśmy 300 zł  za tonę odpadów zmieszanych zdanych do Olsztyna. Na tej podstawie były obliczane stawki w poszczególnych gminach. Po burzliwych obradach wspólników ZGOK (37 gmin jest udziałowcami olsztyńskiej spółki) przegłosowano (31 grudnia 2018 r.) podwyżkę ceny przyjętych śmieci, aż do 418 zł za tonę (ok. 40% podwyżki). ZGOK alarmował, że bez podwyżki grozi mu upadłość. Tak drastyczna podwyżka cen odbioru odpadów przełożyła się na podwyżki cen w poszczególnych gminach. I tak w Olsztynie mieszkańcy zapłacą aż 18 zł za odbiór odpadów segregowanych (wcześniej 9,80zł) i 36 zł za niesegregowane (wcześniej 14,40 zł). W innych gminach opłaty także wrosły, jednak w mniejszym wymiarze. W Pasymie, Dywitach podwyżka średnio o 6 zł za zmieszane.

W gminie miejskiej Lidzbark Warmiński także szykowano podwyżki. Burmistrz złożył odpowiedni projekt uchwały podnoszący ceny za śmieci. Na posiedzeniu połączonych komisji (25.02.2019 r.), przedstawił mocne argumenty na poparcie decyzji o podwyżce  – płacimy wyższe stawki już od stycznia( do ZGOK – przyp. red.), a podwyżkę chcemy wprowadzić od kwietnia. Teraz konsumujemy zabezpieczone nadwyżki z poprzednich lat. Podwyżka z 12 zł na 15 zł, czyli 3 zł dotknie 97% mieszkańców, a z 20 zł na 30 zł tylko 3% bo tylko tyle deklaruje odbiór odpadów zmieszanych. Różnica z 12 na 15 zł jest niewielka, część miast podobnie podniosła opłaty lub znacznie wyżej. Podwyżka 30 zł za odpady zmieszane musi zachęcić do segregowania śmieci. Będziemy sprawdzali dokładnie jak są zbierane odpady – „czy faktycznie deklaracje zgadzają się ze stanem faktycznym czy nie stwierdził m.in. Burmistrz Wiśniowski.

Mało tego. Urząd Miasta zapowiedział kontrole – jakie śmieci mieszkańcy wynoszą w workach do śmietników. Straż Miejska będzie sprawdzała co mieszkaniec niesie w worku do śmietnika. Zatrzyma go i komisyjnie sprawdzi zawartość worka (dobrym pomysłem byłoby stałe dyżury strażników miejskich w pobliżu kontenerów na śmieci – przyp. red.). „śmieją się, że będziemy patrzyli w kontenery. Tak, będziemy restrykcyjnie podchodzili do spółdzielni bo niestety to oni odpowiadają za to jest i będzie odpowiedzialność zbiorowa – powiedział Burmistrz Wiśniowski. W wolnych wnioskach Burmistrz, kontrował głosy negacji w związku z podwyżką cen śmieci, zapytał radnych skąd my mamy wziąć pieniądze? Czy chcemy być miastem socjalnym, z jakich inwestycji mamy zrezygnować, jak rozwijać miasto? „Jeżeli mi będziecie podcinali za każdym krokiem możliwości rozwoju miasta to tak być nie może” – m.in powiedział Burmistrz. Dodał także „Jak mamy nadwyżkę, to możemy te pieniądze przekierować gdzie indziej. Nie, nie możemy bo to są celowe pieniądze”.

Ripostował radny Kędzierski – „ jestem zbulwersowany, było tu spotkanie z szefem ZGOK z Olsztyna. Przyjechał tłumaczył gadał. I teraz patrzcie co się dzieje ciekawego. Ile lat ten ZGOK  już działa (Burmistrz – od 2014 r.) , że jego poprzednicy narobili bałaganu, narobili spraw na siedem milionów, w ogóle się na tam nie kontrolowało. Dopiero przyszedł z jakiejś tam prywatnej spółki, zaczął robić z tym porządek i teraz dochodzi do takiej sytuacji, że my 37 czy 38 osiem gmin, które do tego zgoku należy, mamy odpowiadać za jakiś cwaniaczków, którzy brali po 50 tys miesięcznie i narobili strat zadłużeń itd., a my teraz musimy ponosić te wszystkie koszta tego […]”

27.02.2019 r. Podczas posiedzenia Rady Miasta, na którym miała być przegłosowana uchwała w sprawie podwyżki cen śmieci, Burmistrz nieoczekiwanie wnioskuje o zdjęcie tego punktu z porządku obrad. W krótkim uzasadnieniu przedstawia wyliczenia, które rozpoczął już w grudniu. Jak twierdzi Burmistrz, obecnie strumień odpadów zmieszanych przekazywanych do ZGOK, zmniejszył się o 20%. Wobec zagospodarowania pewnych oszczędności i zmniejszenia ilości odpadów zmieszanych, jesteśmy w stanie utrzymać dotychczasowe ceny na niezmienionym poziomie. Ponowna analiza gospodarki odpadami nastąpi w czerwcu.

Rezygnacja z podwyżki, wobec tak druzgocącej argumentacji „za” na komisach i diametralnie innego stanowisko już po 2 dniach na sesji może budzić niemałe zdziwienie. Jednak radni praktycznie bez głębszego zastanowienia przeszli do porządku dziennego i jednogłośnie bez żadnych pytań zdjęli punkt z porządku obrad.

Wg sprawozdania z gospodarki odpadami w 2016 r. miasto Lidzbark Warmiński przekazało do ZGOK 5 907 ton odpadów z zmieszanych x 300 zł daje 1 772 100 zł (przybliżona wartość). W 2017 r. do olsztyńskiej firmy przekazano 5 429 ton zmieszanych x 300 zł daje 1 628 700 zł (UM podaje, że  1 774 011 zł). Powyższa kalkulacja dotyczyła ceny 300 zł za tonę zdanych odpadów. Od 1 stycznia 2019 r. cena wrosła do 418 zł za tonę. Zakładając optymistycznie, iż strumień odpadów zmieszanych spadł rok do roku, załóżmy do wartości 5 300 ton to finalna kwota za zdanie odpadów wyniesie 5300x418zł – 2 215 400 zł! Zatem wzrost jest znaczny. W jaki sposób Burmistrz, mimo tak znacznej podwyżki w olsztyńskim ZGOK chce utrzymać ceny dla mieszkańców na niezmienionym poziomie jest póki co tajemnicą.

Pytania jakie powinny paść na Sesji Rady Miasta w związku z wycofaniem projektu uchwały o podwyżce cen odbioru odpadów:

– O jakich zabezpieczonych nadwyżkach z poprzednich lat mówił Burmistrz w związku z gospodarką odpadami? Skąd te nadwyżki się wzięły, jaki był mechanizm ich powstania skoro opłaty za gospodarowanie odpadami są, jak wielokrotnie twierdził Burmistrz, opłatami celowymi i nie mogą być przeznaczane na inne cele? Czy w poprzednich latach opłata za odbiór odpadów od mieszkańców była przeszacowana i płaciliśmy za dużo?

– Jak Burmistrz ma zamiar zbilansować wzrost opłat w ZGOK z brakiem podwyżki u mieszkańców gminy? Skąd i na jakiej zasadzie pozyska pieniądze na ten cel?

– W jaki sposób Burmistrz zamierza egzekwować segregowanie odpadów w spółdzielniach mieszkaniowych i co rozumie poprzez odpowiedzialność zbiorową? 

Brak podwyżki w opłatach za śmieci jest w istocie iluzoryczna. Kto, jeśli nie mieszkańcy zapłacą za podwyżkę w ZGOK? Kwestią zasadniczą jest zbilansowanie opłat w ZGOK z rachunkami dla mieszkańców.

 Posted by at 7:29 pm
Lut 232019
 

Zastępca Burmistrza Miasta pan Sebastian Kuźniewski. Pierwszy dzień w pracy (2.11.2015 r.)

18 luty 2019 r. Burmistrz Wiśniowski odwołał swojego zastępcę Sebastiana Kuźniewskiego (na jego wniosek), a następnie wyznaczył go, bez konkursu, na Prezesa PWiK (po „dziwnej” rezygnacji z tej funkcji Bartosza Buczyńskiego). Jak pisze były już zastępca, a obecny Prezes PWiK Sebastian Kuźniewski, 19 lutego 2019 r. dla NaszLidzbark:

Powodem mojej rezygnacji z funkcji Zastępcy Burmistrza jest przede wszystkim chęć wykonywania mandatu radnego powiatu. W ostatnich wyborach  uzyskałem 537 głosów i wielu  mieszkańców oczekiwało, że będę ich reprezentował w radzie powiatu. A że nie można łączyć stanowiska Zastępcy Burmistrza z funkcją radnego wystąpiłem do Burmistrza o rozwiązanie umowy.

Od 19 lutego br. pełnię funkcję Prezesa PWiK sp. z o.o. w Lidzbarku Warmińskim. Jeżeli chodzi o wykształcenie to ukończyłem studia magisterskie  na Uniwersytecie Warmińsko Mazurskim, kierunek Zarządzanie nieruchomościami, ponadto posiadam tytuł inżyniera na kierunku Gospodarka przestrzenna. Ukończyłem również kurs dla członków rad nadzorczych spółek Skarbu Państwa. Przez ostatnie ponad 3 lata w Urzędzie Miejskim nadzorowałem pracę Referatu Gospodarki Komunalnej i Inwestycji, zajmując się wieloma inwestycjami, w tym między innymi budową sieci wodociągowej, sanitarnej i kanalizacji deszczowej. Które po wybudowaniu zostały przekazane właśnie do PWiK. Wcześniejsze moje doświadczenia to m.in. kierowanie jako Prezes Zarządu   jednym z największych biur projektowych w regionie, specjalizującym się projektowaniu i nadzorowaniu sieci sanitarnych. Projektowaliśmy sieci, przepompownie dla całego regionu. Biuro podobnie jak PWiK w Lidzbarku Warmińskim było spółką prawa handlowego. Wcześniej przez blisko 9 lat pracowałem w Starostwie zajmując się tematyką funduszy unijnych i inwestycjami. Moje miesięczne wynagrodzenie w PWiK  będzie o ok. 6% wyższe niż  pensja w Urzędzie Miejskim

Wróćmy do 2014 r., pan Sebastian Kuźniewski otrzymuje mandat radnego w powiecie, startując z komitetu 5Gmin. Jako radny wytrzymał tylko rok. Zrezygnował z mandatu radnego na rzecz pracy jako zastępca Burmistrza, czyli sytuacji dokładnie odwrotnej do dzisiejszej. Jak wówczas pisał pan Kuźniewski dla NaszLidzbark – „Objęcie funkcji zastępcy Burmistrza Lidzbarka Warmińskiego to przede wszystkim ogromna odpowiedzialność i zobowiązanie w stosunku do mieszkańców naszego miasta. Podstawowym zakresem za jaki będę odpowiadał w Urzędzie Miejskim to pozyskiwanie środków zewnętrznych, przygotowanie i koordynacja inwestycji miejskich oraz nadzór nad oświatą. Przed nami nowa perspektywa wydatkowania środków unijnych, co wiąże się z nowymi wyzwaniami i dużymi oczekiwaniami mieszkańców na dalszą zmianę wizerunkową naszego miasta, ale i tworzenia nowych miejsc pracy. Z góry zachęcam wszystkich do  dobrej współpracy na rzecz naszej społeczności, szczególnie liczę na owocną współpracę z radnymi miejskimi oraz samorządem powiatowym i urzędem marszałkowskim„

Biorąc pod uwagę powyższe, odpowiedzialność pana Kuźniewskiego wobec mieszkańców chadza krętymi ścieżkami. Jeśli nie wiadomo o co chodzi to chodzi o kasę.

Jak pisze wyżej, pan Sebastian Kuźniewski w 2014 r. pracował jako Prezes Zarządu jednej z największych biur projektowych w regionie. Jego zarobki to średnio 5 630 zł miesięcznie + około 1000 zł diety radnego powiatowego. W tym czasie zastępcą Burmistrza jest pani Piętka. Jako radny w powiecie wytrzymał rok. Zrezygnował z mandatu radnego oraz pracy w biurze projektowym,  aby już jako zastępca Burmistrza zarabiać średnio 8 700 zł miesięcznie (na podstawie oświadczenia majątkowego z 2017 r.). W 2018 r. w wyborach samorządowych ponownie uzyskał mandat radnego w powiecie. Jednak zgodnie z prawem nie mógł on pełnić obydwu funkcji jednocześnie, czyli zarabiać blisko 9 tys jako zastępca oraz pobierać nieco ponad 1 tys zł diety radnego. Rozwiązanie tej „patowej” finansowo sytuacji przyszło „samo”.

Z funkcji Prezesa PWiK w Lidzbarku Warmińskim, nieoczekiwanie zrezygnował pan Bartosz Buczyński. Pan Buczyński zarabiał sporo, bowiem w 2018 r. otrzymał średnio 11 500 zł miesięcznie (razem z premią). Był osobą docenianą przez Radę Nadzorczą oraz Burmistrza. To właśnie ten Prezes zafundował mieszkańcom ostatnie podwyżki cen wody na najbliższe 3 lata (co roku automatyczna podwyżka). Mało tego, Rada Nadzorcza PWiK, podjęła uchwałę w oparciu o obowiązujące przepisy, że ustalone na 2017 r. cele zarządcze zostały zrealizowane w całości  i przyznała panu Buczyńskiemu premię w wysokości 12 000 zł (w 2018 r). Burmistrz zatwierdził sprawozdanie finansowe spółki, udzielono Prezesowi absolutorium itd. Wobec powyższego nieoczekiwana rezygnacja z funkcji Prezesa PWiK jest co najmniej dyskusyjna. Jak wyjaśnił pan Buczyński podczas rozmowy telefonicznej, oficjalnie zrezygnował z funkcji, gdyż znalazł ciekawszą ofertę pracy. Wygrał konkurs na Prezesa spółki wodnej w Augustowie i zamierza wraz rodziną przenieść się tam na stałe.

Na informacyjnych stronach internetowych gmin widnieją informacje o ogłoszeniu konkursu na Prezesa PWiK. Mimo, iż nie ma prawnego obowiązku ich przeprowadzania, włodarze gmin pragną wyłonić najlepszą kandydaturę do pełnienia tej odpowiedzialnej funkcji. Kandydaci najczęściej muszą posiadać doświadczenie zawodowe poparte kierunkowym wykształceniem.  Burmistrz Wiśniowski dzień po odwołaniu z funkcji zastępcy pana Kuźniewskiego, wyznacza go na Prezesa PWiK (bez konkursu). Od tej chwili pan Sebastian Kuźniewski może być jednocześnie Prezesem oraz pełnić funkcję radnego ze średnim łącznym przychodem ok. 12 500 zł miesięcznie (o ile otrzyma premię, bez premii tys mniej). Przez okres kilku lat, wynagrodzenie pana Kuźniewskiego wzrosło blisko o 100%.

Na funkcję zastępcy Burmistrza pan Wiśniowski powołał panią Marzenę Newelską.

 Posted by at 8:57 pm
Lut 172019
 

Budynek dworca PKP w Lidzbarku Warmińskim

Lidzbarskie tzw. media lokalne zupełnie nie wykazały zainteresowania pomysłem przywrócenia kolei w naszym mieście. Pomysł połączenia kolejowego Lidzbarka Warmińskiego, jako tranzytowego między Bartoszycami a Olsztynem zaproponował klub radnych PiS w Sejmiku Wojewódzkim. Radny Marcin Kazimierczuk złożył na ręce przewodniczącej sejmiku projekt uchwały wraz uzasadnieniem i załącznikami w sprawie przywrócenia połączeń kolejowych w naszym rejonie. Jak czytamy w uzasadnieniu do projektu uchwały:

W związku z opublikowanymi przez Ministerstwo Infrastruktury założeniami Programu Uzupełniania Lokalnej i Regionalnej Infrastruktury Kolejowej, nazywanego Programem Kolej Plus, wnioskujemy o podjęcie działań w celu ujęcia w ramach wyżej wymienionego programu przedsięwzięcia polegającego na utworzeniu połączenia kolejowego z Bartoszyc przez Lidzbark Warmiński do Dobrego Miasta i dalej po istniejącej linii w kierunku Olsztyna. Szczegółowy wariantowy przebieg proponowanej linii w terenie stanowi Załącznik nr 1 do projektu uchwały. Projekt uchwały nie pociąga za sobą obciążenia budżetu województwa. Obecnie na liście projektów planowanych do realizacji nie ma żadnego zgłoszenia z Województwa Warmińsko-Mazurskiego.

Bartoszyce zamieszkuje ok. 25 tysięcy mieszkańców. Lidzbark Warmiński zamieszkiwany jest przez ok. 17 tysięcy mieszkańców, co przy wliczeniu mieszkańców okolicznych miejscowości zapewni dostęp do publicznego transportu pasażerskiego koleją dla około 50 tysięcy osób. Obszar ten jest skrajnym obszarem terytorium Polski z siecią kolejową ukształtowaną za czasów pruskich, niedostosowaną do dzisiejszego układu granic i sieci osadniczej. Realizacja projektu pozwoli na uzyskanie dostępności do komunikacji kolejowej oraz ustawienie priorytetów transportowych w kierunku stolicy kraju i województwa.

Program Kolej Plus zakłada uzupełnienie lokalnej i regionalnej infrastruktury kolejowej. Ze względu na ograniczone środki finansowe w ramach np. Regionalnych Programów Operacyjnych w perspektywie finansowej na lata 2014 – 2020. Program pozwoli na właściwe planowanie i wsparcie inwestycji pozwalających m.in. na usprawnienie komunikacji pasażerskiej na poziomic międzyregionalnym, racjonalne i spójne podejmowanie działań realizujących kierunki rozwoju kraju na poziomie regionalnym w obecnej i kolejnej perspektywie finansowej.

Głównym celem Programu Kolej Plus jest uzupełnienie sieci kolejowej o połączenia kolejowe (w tym przygotowanie niezbędnej dokumentacji przedprojektowej i projektowej) miejscowości o populacji powyżej 10 tys. osób bez dostępu do kolei pasażerskiej, towarowej z miastami wojewódzkimi oraz poprawa wewnętrznej spójności komunikacyjnej i społeczno- gospodarczej ww . regionów Polski przy wsparciu ze środków publicznych.

Przewidywane efekty Programu to:

  • usprawnienie procesu przygotowania i realizacji inwesiycji kolejowych na terenie ww. miejscowości,
  • wykorzystanie doświadczenia i potencjału PKP PI K S.A. przez jednostki samorządu terytorialnego w przygotowaniu i realizacji projektów kolejowych na terenie jst.
  • umożliwienie przygotowania dokumentacji pozwalającej na wdrożenie inwestycji kolejowych oraz realizacja zadań inwestycyjnych.
  • promocja transportu kolejowego w miejscowościach nie posiadających dostępu do kolei.

 

Program Kolej Plus będzie komplementarny z Krajowym Programem Kolejowym do 2023 roku. Programem utrzymaniowymi pn. „Pomoc w zakresie finansowania kosztów zarządzania infrastrukturą kolejową, w tym jej utrzymania i remontów do 2023 roku” zatwierdzonym 16 stycznia 2018 r. uchwalą nr 7/2018 przez Radę Ministrów. Okres realizacji Programu: 2010 – 2023 (okres kwalifikowalności: 01.01.2019 – 31.12.2023).

Źródłem dofinansowania Programu byłyby dodatkowe środki alokowane na szczeblu centralnym. Program docelowo skierowany jest do jednostek samorządu terytorialnego, gdzie zakładany będzie 15% udział samorządów w kosztach inwestycji.

Działania Samorządu Województwa w tej sprawie winny wykazać za zasadne opracowanie Studiów Wykonalności dla wyżej wymienionej inwestycji i traktowanie jej w sposób priorytetowy. Przygotowanie analiz umożliwi opracowanie dokumentacji projektowej i wykonawczej jeszcze w obecnej perspektywie unijnej i pozwoli na realizację prac w nowej perspektywie niezwłocznie po zabezpieczeniu źródeł finansowania w odpowiednich programach operacyjnych.”

fot: kochamywarmie.pl

Lidzbarski dworzec kolejowy został otwarty 1 października 1899 r. (Pierwszy pociąg odjechał do Górowa Iławeckiego).  Posiadał 3 perony, dwie kasy biletowe, lokomotywownię i wieżę wodną. Pociągi odjeżdżały w kierunku Bartoszyc, Sątop, Czerwonki czy Korniewa (w obwodzie Kaliningradzkim) , Górowa Iławeckiego oraz Ornety. Ostatni pociąg odjechał z Lidzbarka Warmińskiego w kierunku Czerwonki 1 czerwca 1996 r. Obiekt całkowicie zamknięto w 2005 r. Uległ dewastacji, obecnie budynek dworca i przyległe tereny przejęła gmina miejska.

Tory kolejowe są czynnikiem miastotwórczym. Po zamknięciu ruchu kolejowego Lidzbark Warmiński zaczął podupadać, zamknięto wiele zakładów pracy. Tam gdzie jeżdżą pociągi, szczególnie towarowe, miasto rozwija się, zakładów przemysłowych przybywa jak np. w Dobrym Mieście. Tam wykupiono całkowicie dostępne tereny stref inwestycyjnych.

Wielu twierdzi,  że transport drogowy zastąpił kolejowy. Wydaje się jednak, że w przypadku Lidzbarka Warmińskiego, miasta z aspiracjami turystycznymi (wg jego włodarzy), jest on niezastąpiony. Do naszego miasta można dotrzeć tylko pojazdami kołowymi, poruszając się po kiepskich drogach. Jak ma dotrzeć tutaj tysiące kuracjuszy czy turystów?;) Oczywiście powrót kolei, wraz z bocznicą przy strefie ekonomicznej da potężny impuls do rozwoju miasta, podniesienia jego prestiżu, powstaniu wielu dużych zakładów pracy. Zapraszam do dyskusji na temat pomysłu radnych z PiS, powrotu kolei do Lidzbarka Warmińskiego.

Materiał wideo zrealizowany kilka lat temu przez redakcję NaszLidzbark.

 

 Posted by at 9:24 pm